Ekslibris

     Czym jest ekslibris?

Nazwa pochodzi z języka łacińskiego: ex libris = z książek. To znak własnościowy książki, którym posługiwał się właściciel księgozbioru do personalnego oznaczania własności woluminu. Miejscem ekslibrisu w książce jest wewnętrzna, przednia strona okładki książki.

 Czy wiesz, że...

• geneza ekslibrisu wywodzi się od malowanego herbu na kartach ksiąg w dawnych wiekach;
• od XV wieku, zaczął on przybierać formę misternie skomponowanej ilustracji graficznej z wpisanym nazwiskiem właściciela;
• około 1450 roku powstał pierwszy znany "klasyczny" znak książkowy w formie naklejanej karteczki z odbitką drzeworytu;
• czasem przybierał również formę pieczątki odciśniętej na stronie tytułowej tomu;
• znaki książkowe zamawiali i do dzisiaj zamawiają nie tylko osoby prywatne, ale także instytucje;
• dawniej ekslibrisy, oprócz imienia i nazwiska właściciela oraz rysunku, miewały niekiedy – dewizy lub sentencje, a nawet wymowne przestrogi i zaklęcia skierowane przeciw nieukom i niszczycielom książek, przede wszystkim przeciw złodziejom książek, których wówczas nazywano „książkołapami”;
• obecnie ekslibris stał się małą formą grafiki, a jego pierwotna funkcja użytkowa zanika, ustępując miejsca funkcji estetyczno – artystycznej. Od XIX wieku ekslibris jest przedmiotem pasji kolekcjonerskiej.

                            Taki wczesny ekslibris znany jest z kolekcji rękopiśmiennych ksiąg,                                     których właścicielem był Johannes Knabensberg

Co zawiera ekslibris?

Mehoffer Józef, 

ekslibris Anieli Wrzeszczowej, 

  litografia, koniec XIX w.

 fot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA

• napis Ex libris (lub jego zamiennik: Z książek,             Z księgozbioru, Ex collectione, ExL., EL),
• nazwisko lub nazwę właściciela,
• graficzne przedstawienie osobowości właściciela lub specyfiki księgozbioru,
• nie rzadko również cechy identyfikujące artystę: jego sygnaturę autorską, datę roczną wykonania, technikę (sporadycznie), numer opus, podpis twórcy.

  Posługiwanie się ekslibrisem jest uważane za:

•  Wyraz dbałości i szacunku do książek,
•  Wysokie potrzeby kulturalne ich właścicieli,
•  Motywuje do dbałości i terminowego zwrotu,
•  Zabezpiecza przed kradzieżą,
•  Podnosi walory artystyczne i wartość kolekcjonerską egzemplarza.

Dlaczego ekslibris a nie exlibris?

Ekslibris. 

Taką (...) formą (...) traktowaną jako jeden wyraz, stało się łacińskie wyrażenie ex libris. Spółgłoskowy wygłos każe je Polakom uważać za formę rodzaju męskiego (ten) ekslibris - pisaną łącznie i przez "ks", bo w tworach przystosowanych do polskiej ortografii "x" nie istnieje (por. ekskomunika, ekstradycja, ekspedycja, eksplozja itp. - z łac. excommunicatio, ex traditio, expeditio, explosio). Piszemy więc ekslibris i mówimy o ekslibrisie w znaczeniu "ozdobna kartka z nazwiskiem lub godłem, właściciela księgozbioru, naklejana na jego książkach". Oryginalną pisownię rozłączną natomiast - ex libris zachowujemy przy sporządzaniu napisu na tejże ozdobnej kartce (np. Ex libris Jana Kowalskiego - "z książek Jana Kowalskiego"). Mówiąc jeszcze inaczej: na ekslibrisie piszemy ex libris. Albo napiszemy do kogoś: "Jaki mam ładny ekslibris! I jaki ładny napis ex libris na nim!*

* prof. Jan Miodek Fragment artykułu w czasopiśmie "Wokół ekslibrisu" nr 1 (3) grudzień 1995 r.

Niezwykłe książki

Klasyczna forma książki, jaką znamy, sprawdza się od setek lat i uważamy, że wiele nas tu zaskoczyć już nie może, że książki to dziedzina, którą omijają szalone pomysły i innowacje rodem z filmów o przyszłości. Są jednak osoby, dla których “klasycznie” to za mało i to właśnie przez ich pomysły, powstają projekty książek, które można nawet… zjeść. 
Takich niezwykłych książek jest naprawdę wiele. Oto kilka z nich...

1. Specjalna edycja jadalnej książki kucharskiej wydanej przez niemiecką firmę Koree & Gerstenberg Publishing. Przepisy są w niej wydrukowane na stronach z makaronu. Po przeczytaniu można użyć kartki do upieczenia pysznej lasagni.

2. Zaprojektowana przez Helen Friel specjalna edycja opowiadania Edgara Allana Poe pt. „Duch przekory”. Książka ta, aby mogła być prawidłowo odczytana, musi zostać zniszczona. Każda strona jest perforowana metodą siatki z brakującymi fragmentami tekstu. Czytelnicy muszą przestrzegać łatwej instrukcji, jak podrzeć i złożyć poszczególne sekcje, aby odkryć brakujący tekst.

   

3. „Coffe Stains” autorstwa Marthy Hayden traktuje o zdrowotnym wpływie kawy i zrobiona jest z… resztek kawowych.

 4.  Świecąca w ciemności książka zrobiona przez dwójkę chorwackich projektantów (Davor Bruneta i Nikola Žinić). Napisy na okładce można przeczytać jedynie w ciemności – w świetle książka wygląda jak gładki biały notes.

5. Książka "Księga Dżungli 2" była dostępna jedynie w Hiszpanii jako wydanie promocyjne dla dziennikarzy z okazji premiery filmu „Księga Dżungli 2”. Jak widać, w tym przypadku tytuł należy odczytywać również całkiem dosłownie, bo z okładki może wyrosną sporych rozmiarów trawa.

6. Radosław Nowakowski "Ulica Sienkiewicza w Kielcach"

7. "Sto tysięcy miliardów wierszy" Raymonda Queneau – francuskiego poety.

Magia książki, magia słowa - książka w malarstwie

Barbara Jaśkiewicz-Socewicz "Czytająca dziewczyna"

 

Motyw książki przejawia się w dziełach malarskich niemal w każdej epoce. Prezentowane obrazy pokazują, że czytanie, obcowanie z książką jest obecne i bliskie w naszej codzienności. Daje poczucie spokoju, wolności i niezależności.

Franciszek Ejsmond "Pierwsza lekcja"

   Malarz nieokreślony XIX/XX w.

Barbara Jaśkiewicz-Socewicz "Roma i Ola w ogrodzie"

   Jean H. Fragonard "Czytająca młoda dziewczyna"

 

Pierre-Auguste Renoir "Czytająca kobieta"

Teodor Axentowicz "Czytająca"

William A. Bouguerau "The Story Book"

Teodor Axentowicz "Zaczytana"

Gerard Terborch "Lekcja czytania"

 

Janusz Kaczmarski "Czytająca"

 

 

 

 

 

 

Muzeum Książki Dziecięcej

 

Jeżeli ciekawi was jakie książki czytali dziadkowie i pradziadkowie będąc dziećmi, to odpowiedź czeka w Muzeum Książki Dziecięcej. Ta placówka zgromadziła blisko sto tysięcy dawnych publikacji przeznaczonych dla najmłodszych odbiorców.    

 

 

• Muzeum Książki Dziecięcej powstało w 1938 roku jako tzw. dział specjalny Biblioteki Publicznej Miasta Stołecznego Warszawy. Jego początki sięgają roku 1926  i zorganizowanej wówczas wielkiej wystawy księgarskiej, której towarzyszyło stworzenie Biblioteki Wzorowej dla Dzieci i Młodzieży.

• Skarby Muzeum, zabezpieczane troskliwie przez pracowników, przetrwały niemal całą wojnę, jednak w styczniu 1945 roku wycofujący się ze stolicy Niemcy podpalili gmach biblioteki, niszcząc tym samym bezpowrotnie większość muzealnych zbiorów. Pożar przetrwała jedynie ich dziesiąta część. 

• Po zakończeniu wojny przepastne luki w księgozbiorze uzupełniano zarówno darami osób prywatnych, jak i instytucji, jednak mimo że ofiarodawcy zgłaszali się bardzo licznie, w 1946 roku Muzeum posiadało tylko 1500 opracowanych woluminów. 

• Dziś jest ich blisko 100 tysięcy, a najstarsze pochodzą z początku XIX wieku. Są to polskie książki dla dzieci wydawane od 1801 roku do czasów najnowszych, polskie czasopisma dla dzieci, wybrane książki i czasopisma obcojęzyczne, w tym polonica, oraz bogata literatura fachowa polska i obca.

• Ze zbiorów MKD korzystają uczniowie (powyżej 13. roku życia), studenci wydziałów humanistycznych oraz artystycznych, a także czytelnicy zawodowo związani z literaturą dla dzieci: pisarze, ilustratorzy, krytycy, publicyści, redaktorzy czasopism dziecięcych oraz nauczyciele akademiccy. 

 

• Muzeum Książki Dziecięcej nie jest biblioteką dla dzieci. Ma charakter czytelni naukowej. Książki można przeglądać oraz czytać na miejscu, a czasem nawet kserować albo fotografować. Nie da się ich jednak wypożyczać i zabierać do domu.  

• Do najstarszych  zbiorów muzeum należą:

- „Biblioteczka dla dobrych dzieci”, wydawana w latach 1823-1829 w Warszawie, na którą składa się sześć książeczek miniaturek – kieszonkowych podręczników z takich dziedzin, jak historia biblijna, historia Polski, czy mitologia;

 

- utwory twórców polskiej literatury dla dzieci – Klementyny z Tańskich Hoffmanowej i Stanisława Jachowicza, także stworzone przez nich pierwsze czasopisma dziecięce: „Rozrywki dla Dzieci” i „Dziennik dla Dzieci”; 

- unikatowe wydawnictwo: Dzień grzecznego Władzia autorstwa Jana Chęcińskiego, z 12 drzeworytami słynnego polskiego malarza, Juliusza Kossaka;

  

- jedna z pierwszych polskich książek o charakterze popularnonaukowym: Pierwsze wiadomości dla dzieci, które zaczynają lubić czytanie. 

• Do istotnych zadań Muzeum Książki Dziecięcej należy prowadzenie działalności dydaktycznej i promocyjnej (prelekcje dla grup studenckich, bibliotekarzy i nauczycieli – polskich i zagranicznych, wystawy, spotkania autorskie), informacyjnej i bibliograficznej.
• Główna siedziba znajduje się przy ulicy Koszykowej na terenie Biblioteki Publicznej m. st. Warszawy. Pozostałe dwa oddziały, a mianowicie Izba Pamięci Marii Kownackiej oraz Biblioteka im. Haliny Rudnickiej, znajdują się na Żoliborzu.

Książki historyczne dla dzieci i młodzieży

O historii powinniśmy pamiętać nie tylko od święta i oswajać z nią już najmłodsze dzieci. To one będą przekazywać kolejnym pokoleniom wspomnienia sprzed wielu lat. Dlatego warto sięgać po książki, które w ciepły i przyjazny sposób ukazują wydarzenia historyczne.

 

Niekwestionowanym królem wśród pisarzy książek historycznych dla dzieci i młodzieży był Terry Deary, twórca dobrze znanej także nad Wisłą serii „Strrraszna historia”. Mało kto może poszczycić się takim darem przedstawiania dziejów państw i społeczeństw w przystępny i dowcipny zarazem sposób. Jako Brytyjczyk Deary niewiele uwagi jednak poświęca Polsce. Skupia się raczej na historii powszechnej.

Dramatyczne wydarzenia, nieoczekiwane zwroty akcji, wciągające czytelnika opowieści – to sposób w jaki można poznawać historię. Udowadniają to autorzy serii wydawniczej dla dzieci "A to historia". W książkach z tej serii znajdziemy wplecione w interesującą fabułę ważne wydarzenia i zapomniane tajemnice z historii Polski, a także fascynujących bohaterów z przeszłości. 

"A to historia. Opowiadania z dziejów Polski" autorstwa Kazimierza Szymeczki. Jej bohaterami są mole książkowe – Historynek, Wierszynek i Militarek, spierające się o niejednoznaczne fakty z historii Polski. Celem tej książki nie jest nauczenie dzieci nazwisk i dat, ale pokazanie specyfiki historii Polski. 

  

"Piastowskie orły – 10 opowiadań z czasów Piastów" to pierwsza pozycja z serii  „Zdarzyło się w Polsce".

W pięciu tomach współcześni autorzy książek dla dzieci i młodzieży (Grażyna Bąkiewicz, Kazimierz Szymeczko, Paweł Wakuła), pasjonaci historii, ukazali węzłowe punkty polskich dziejów, widziane oczami zwyczajnych ludzi: wojów, kupców i kmieci – naszych przodków. Za ich sprawą czytelnik stanie się świadkiem chrztu Polski i zjazdu gnieźnieńskiego, ujrzy bohaterów bitwy pod Legnicą, będzie towarzyszył Bolesławowi Chrobremu, Władysławowi Łokietkowi oraz Kazimierzowi Wielkiemu w najważniejszych chwilach ich życia… i śmierci. 

W serii ukazały się następujące tytuły: "Od morza do morza – 10 opowiadań z czasów Jagiellonów", "Husarskie skrzydła – 10 opowiadań z czasów Rzeczypospolitej szlacheckiej", "Walka o wolność – 10 opowiadań z czasów rozbiorów", "Odzyskana niepodległość – 10 opowiadań z czasów XX wieku".

 

Na komiksach popularnego Papcia Chmiela wychowało się już nie jedno pokolenie Polaków. W obiegu stale jest dostępnych XXV Ksiąg przygód Tytusa, Romka i A'Tomka oraz kolekcja:

"Z Tytusem przez historię". 

Tym razem autor opowiada o najważniejszych wydarzeniach historycznych w konwencji komiksowej. W kolejnych wydaniach znajdziemy opowieści nawiązujące m.in. do Powstania Warszawskiego, Bitwy Warszawskiej, czasów Bolesława Krzywoustego i innych ważnych momentów w historii Polski.

Warto przeczytać - serie wydawnicze

Bez wątpienia do sięgnięcia po cykl "Magiczne drzewo" czy przygody Harr'ego Pottera nikogo nie trzeba namawiać. Bohaterowie i ich przygody towarzyszą młodym czytelnikom od lat. W naszej bibliotece można znaleźć równie popularne serie, po które sięga coraz więcej osób.

                                                                                                   

BAŚNIOBÓR 

"Baśniobór" to cykl książek z gatunku fantasy autorstwa Brandona Mulla przeznaczonych dla młodszych czytelników. Serię rozpoczyna tom, w którym poznajemy Kendrę i Seth, rodzeństwo mające spędzić wakacje u dziadka. Nie są to ich wymarzone wakacje, gdyż dziadek to despota, wciąż czegoś zakazuje, co nie podoba się wnukom. Staruszek okazuje się być strażnikiem magicznej krainy Baśniobór, która jest schronieniem dla czarodziejskich stworzeń. Dzieci łamią zakaz zbliżania się do lasu i uwalniają złe moce, z którymi teraz przyjdzie im walczyć. Autor stworzył niezwykły świat magii i fantazji przeplatający się ze światem rzeczywistym. Przygody w Baśnioborze oczarują dzieci i dorosłych. Wystarczy tylko usiąść w fotelu, wziąć książkę do ręki i zanurzyć się w świecie wyobraźni…

W serii "Baśniobór" do tej pory ukazały się:

• Tom 1 "Baśniobór"
• Tom 2 "Baśniobór. Gwiazda Wieczorna wschodzi"
• Tom 3 "Baśniobór. Plaga cieni"
• Tom 4 "Baśniobór. Tajemnice smoczego azylu"
• Tom 5 "Baśniobór. Klucze do więzienia demonów" 
  
  
  
  
  

KRONIKI ARCHEO

"Kroniki Archeo" - bestsellerowa seria książek autorstwa Agnieszki Stelmaszyk. Pierwszy tom serii „Tajemnica klejnotu Nefertiti” ukazał się w 2010 roku.

Zaczęło się zupełnie niewinnie od artykułu w gazecie: w Egipcie odkryto nowy grobowiec. Dalej wypadki potoczyły się już lawinowo. Przygody piątki przyjaciół to odkrywanie tajemnic, legend i zapomnianych historii, zaglądanie do zakurzonych ksiąg, tajemniczych komnat i nikomu nieznanych grobowców…

Dzięki Kronikom Archeo odwiedzicie zakątki świata, o których nawet wam się nie śniło. Wybierzecie się do Austrii, Egiptu, a nawet do Kraju Kwitnącej Wiśni. Będziecie musieli walczyć o swoje życie w samym środku dzikiej i pełnej niebezpieczeństw dżungli. Każdy z tomów serii pozwoli wam rozwiązać nową zagadkę, a lektura będzie trzymać w napięciu aż do ostatniej strony. Wartka akcja, niesamowite przygody, bohaterowie, z którymi nie będziesz chciał się rozstawać i mnóstwo humoru! Oto seria, którą czyta się jednym tchem.

W serii "Kroniki Archeo" do tej pory ukazało się 11 tomów i "Dziennik podróżnika", który powstał na życzenie fanów.
Na "Dziennik podróżnika" składają się:
- strony przeznaczone do własnych notatek z podróży, podzielone na osiem działów (m.in.: "Plan podróży", "Kalendarium", "Ważne informacje", "Szkice i rysunki" itd.).
- strony poświęcone siedmiu wydanym już tomom "Kronik Archeo", na których czytelnicy znajdą fragmenty, które nie trafiły do książki, poznają sekrety bohaterów, dowiedzą się o kolejnych legendach i faktach, dotyczących danych skarbów. 

 

Warto przeczytać - serie wydawnicze dla dzieci

Wszystkim czytelnikom, którzy przywiązują się do poznanych w książkach bohaterów lub po prostu lubią czytać, na pewno spodobają się cykle i serie wydawnicze. Oto serie, które cieszą się największą popularnością wśród czytelników naszej biblioteki. 

BIURO DETEKTYWISTYCZNE LASSEGO I MAI 

Szwedzka seria książek dla dzieci napisanych przez Martina Widmarka, ilustrowanych przez Helenę Willis.  Opowiada przygody dwójki dzieci – Lassego i Mai, którzy żyją w małym miasteczku Valleby, chodzą do jednej klasy i prowadząc wspólnie swoje małe biuro detektywistyczne  pomagają komisarzowi policji rozwiązywać rozmaite zagadki. Książki świetnie nadają się dla dzieci, które właśnie zaczynają samodzielnie czytać. Duża czcionka, duża ilość charakterystycznych czarno-białych ilustracji oraz trzymająca w napięciu akcja sprawiają, że nawet najbardziej oporni mali czytelnicy czytają je             z wypiekami na twarzach.

Rozmowa z Martinem Widmarkiem:

NELA MAŁA REPORTERKA

Nela jest bohaterką i narratorką serii książek podróżniczych, opisujących wyprawy małej dziewczynki do egzotycznych krajów. Książki, które wydaje, powstają z pomocą jej rodziców, którzy razem z nią podróżują po różnych zakątkach świata. Swoją przygodę ze zwiedzaniem różnych krajów rozpoczęła, gdy miała 5 lat. 

Pierwsza książka z jej przygodami – „10 niesamowitych przygód Neli” – została wydana w 2014 roku, kiedy nasza autorka kończyła 8 lat.

Publikacje podróżniczki cieszą się niesamowitą popularnością. Nela wygrała aż 4 nagrody Bestsellerów Empiku w kategorii „Literatura dla dzieci”.

Jej reportaże są pisane okiem dziecka i dlatego z taką łatwością trafiają do swoich młodych odbiorców. 

PAN KULECZKA
 

Seria bajecznie kolorowych książek dla dzieci autorstwa Wojciecha Widłaka      i Elżbiety Wasiuczyńskiej.

Pan Kuleczka opiekuje się trójką niezwykłych przyjaciół - rozbrykaną kaczką Katastrofą, flegmatycznym, refleksyjnym psem Pypciem oraz wyjątkowo małomówną muchą Bzyk-Bzyk. Bohaterowie codziennie przeżywają  niecodzienne przygody. Każdy dzień w życiu bohaterów przynosi nowe, ciekawe wydarzenia,    a dzięki cierpliwemu i pomysłowemu Panu Kuleczce jego podopieczni potrafią docenić i cieszyć się z najmniejszych drobiazgów.

Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich

 
    Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich 

to ustanowione w 1995 roku przez UNESCO* doroczne 

święto mające na celu promocję czytelnictwa, edytorstwa      i ochronę własności intelektualnej prawem autorskim**.

  

Dla literatury światowej to data symboliczna. 23 kwietnia 1616 roku zmarli Miguel de Cervantes, William Szekspir (zgodnie z kalendarzem juliańskim) oraz Inca Garcilaso de la Vega. Każdego roku od 25 lat świat składa w ten sposób hołd wybitnym autorom, przypominając o znaczeniu literatury w budowaniu pomostów między tym, co było, i co będzie, między pokoleniami i kulturami. W tym roku w sposób szczególny.

 „Bardziej niż kiedykolwiek, w czasach, gdy większość szkół na całym świecie jest zamknięta, a ludzie  pozostają zamknięci w domach, moc książek powinna być wykorzystywana do walki z izolacją, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania horyzontów, stymulowania naszych umysłów i kreatywności. Czytając i obchodząc Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich 2020 możemy otworzyć się na innych pomimo dystansu i podróżować dzięki wyobraźni. UNESCO będzie dzielić się cytatami, wierszami i wiadomościami, aby symbolizować potęgę książek i zachęcać do czytania w jak największym stopniu. Tworząc poczucie wspólnoty poprzez wspólne odczyty i wspólną wiedzę, czytelnicy na całym świecie mogą się łączyć i wzajemnie pomagać w ograniczaniu samotności związanej z kwarantanną. W takich okolicznościach zapraszamy uczniów, nauczycieli, czytelników z całego świata, a także branżę książkową i biblioteki do wyrażenia zamiłowania do czytania. Zachęcamy do dzielenia się informacjami z innymi poprzez FACEBOOK #StayAtHome  i #WorldBookDay.”

Źródło: Polska Izba Książki za UNESCO

* UNESCO (Organizacja Narodów Zjednoczonych dla Wychowania, Nauki i Kultury) powstało 16 listopada 1945 roku. Jest organizacją koordynującą działania służące rozwojowi międzynarodowej współpracy kulturalnej, oświatowej oraz naukowej.

** prawo autorskie - część prawa własności intelektualnej zawierająca przepisy wydane z myślą o ochronie interesów twórców i dotycząca stosunków prawnych związanych z tworzeniem, korzystaniem z utworów i ich ochroną (Encyklopedia PWN);

Czy wiesz, że...

•  obchodzone na całym świecie 23 kwietnia święto książki wywodzi się z Katalonii;
•  po raz pierwszy zorganizowano je w 1930 roku;
  
•  zgodnie z tradycją katalońską tego dnia mężczyźni  obdarowują swoje partnerki czerwoną różą, a one darują im książkę;
• od dwudziestu lat, co roku 23 kwietnia kolejne miasto staje się Światową Stolicą Książki; 
• w 2020 r. jest nią Kuala Lumpur (stolica Malezji);
• w 2016 r. Światową Stolicą Książki był Wrocław;
• ogromną rolę w promocji książki i czytelnictwa odgrywa także Sieć miast kreatywnych UNESCO w dziedzinie literatury. Należą do niej dwa polskie miasta:                                Kraków (od 2013 r.) i Wrocław (od 2019 r.).
  
  
  

Biblioteka w filmie i literaturze

     Dla miłośników książek nie ma nic przyjemniejszego niż regały po brzegi wypełnione dobrą literaturą. Równie mocno lubią oni oglądać piękne biblioteki. Te prawdziwe, które istnieją w rzeczywistości i te fikcyjne, które istnieją na kartach książki czy w filmowych kadrach. Połączenie niesamowitej atmosfery odosobnienia, niezakłócanej niczym ciszy, skrywanej między okładkami wiedzy i piękna półek uginających się pod ciężarem woluminów sprawia, że biblioteki stanowią fantastyczne tło nie tylko dla filmowej akcji.

     W tym miejscu mogliście już spacerować po najpiękniejszych bibliotekach świata, dlatego teraz zapraszam Was do odwiedzenia tych fikcyjnych.

1. Biblioteka Bestii z filmu "Piękna i Bestia".     
  

   

Czego by nie mówić o przemienionym w tytułową Bestię księciu, jedno trzeba przyznać bez wahania – wiedział jak zdobyć serce pięknej Belli, ofiarowując jej ogromną bibliotekę pełną książek. Na załączonym zdjęciu możecie podziwiać to pomieszczenie w wydaniu znanym ze słynnego filmu animowanego Disneya z 1991 roku.

2. Biblioteka w Hogwarcie z serii książek J. K. Rowling o przygodach 
    Harry’ego Pottera.

 

To, co wyróżnia ją spośród zwyczajnych bibliotek, to ogromny zbiór ksiąg na temat magii, hodowli smoków oraz wszelkich innych aspektów życia przyszłych czarodziejów.                                                              

Kolekcja podzielona została na działy tematyczne.                 Dla własnego dobra zaleca się omijać dział ksiąg zakazanych. Na zdjęciu załączonym powyżej biblioteka w Hogwarcie z oficjalnej strony Pottermore.

3. Archiwa Jedi ze Świątyni Jedi na Coruscant z sagi filmowej "Gwiezdne wojny".

Biblioteka mieszcząca się w sanktuarium rycerzy Jedi na planecie Coruscant. Zgromadzono w niej większość wiedzy nabytej na przestrzeni tysięcy lat przez wyznawców jasnej strony Mocy. Zawierała szczegółowe informacje o wszelkich planetach i gatunkach zlokalizowanych w obrębie Republiki. Zgodnie z chronologią „Gwiezdnych Wojen” większość zasobów archiwum stanowiły holoksiążki pochodzące ze zniszczonej podczas jednej z wojen Wielkiej Biblioteki Jedi na planecie Ossus. W filmie (patrz załączone zdjęcie) za wzór biblioteki świątynnej posłużyła galeria Starej Biblioteki w Trinity College w Dublinie.

Literatura na ekranie

     Lubimy oglądać filmy, bo nie tylko przenoszą nas w inny świat, ale też dają złudzenie 

innego życia. Książki czynią to samo, tyle tylko, że w odróżnieniu od kina bazują na słowie 

i zdecydowanie bardziej rozwijają wyobraźnię. 

     Doświadczenie pokazuje jednak, że zarówno tradycyjna książka, jak i nowoczesna kinematografia potrafią ze sobą współpracować i to całkiem efektywnie.

Z tym, że to przeważnie książki stanowią inspirację dla kina, a rzadko odwrotnie.

 Oto kilka propozycji filmowych, do których warto wrócić w wolnej chwili:

Henryk Sienkiewicz – W pustyni i w puszczy

Jedna z najsłynniejszych powieści Henryka Sienkiewicza, przedstawiająca losy dwójki dzieci, Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison, którzy zostali porwani na czarnym lądzie. Pierwsza ekranizacja powstała w 1973 roku,wtedy w kinie film obejrzało 17 milionów Polaków. Po raz drugi książkę sfilmowano w 2001 roku. Role dzieci zagrali Karolina Sawka i Adam Fidusiewicz.

  Astrid Lindgren – Pippi Pończoszanka

 
Astrid Lindgren – szwedzką pisarkę znają wszystkie dzieci. 

Wśród jej dorobku literackiego znajduje się ponad 20 powieści

i zbiorów opowiadań dla dzieci, a ponadto sztuki teatralne 

i słuchowiska radiowe. Wiele z jej powieści zostało sfilmowanych dzięki czemu autorka zdobyła jeszcze większą sławę. Jednym z bardziej znanych filmów jest ten o Pipi Langstrump, w Polsce znanej jako Fizia Pończosznka. Został on nakręcony w latach 70-tych ubiegłego wieku, a rolę rudowłosej Pipi zagrała Inger Nilsson.

 

Adam Bahdaj - Wakacje z duchami

Jest to opowieść o trzech nierozłącznych przyjaciołach Perełce, Paragonie i Mandżaro. Ta trójka uczniów z warszawskich szkół przyjeżdża do cioci mieszkającej na wsi. Tam właśnie postanawiają założyć klub detektywów.Wybierają fikcyjnych przestępców 

i rozpoczynają działalność. Jednak nikt nie przypuszcza, że przyjdzie im zmierzyć się z nie lada zadaniami. Na podstawie książki nakręcono w 1970 roku serial telewizyjny, w którym jedną z głównych ról zagrał Henryk Gołębiewski.